Köpeklerde Kolanjit – Kolanjiyohepatit Sendromu (CCHS): Karaciğerin Sessiz Tehdidi

0

Köpeklerde karaciğer hastalıkları genellikle sinsi ilerler ve belirtiler fark edildiğinde çoğu zaman hastalık ileri evrededir. Bu hastalıklardan biri olan Kolanjit/Kolanjiyohepatit Sendromu (CCHS), hem karaciğer dokusunu hem de safra yollarını etkileyen karmaşık bir enflamatuvar süreçtir.
CCHS, özellikle orta yaşlı ve yaşlı köpeklerde görülse de her yaşta ortaya çıkabilir.

CCHS Nedir?

CCHS, karaciğer (hepatik parankim) ve safra kanallarında (intrahepatik veya ekstrahepatik) gelişen bir iltihaplanma tablosudur.

Bu hastalıkta hem karaciğer hücreleri (hepatositler) hem de safra kanalları etkilenir; dolayısıyla hem hepatit hem kolanjit özellikleri bir arada görülür.

Veteriner patolojide, köpeklerde kolanjitler genellikle aşağıdaki şekilde sınıflandırılır:

  1. Süpüratif (Nötrofilik) Kolanjit

  2. Kronik Nonsüpüratif (Lenfositik-Plazmasitik) Kolanjit

  3. Destrüktif Kolanjit

  4. Kolestatik Kolanjit/Kolanjiyohepatit Sendromu (CCHS)

CCHS, özellikle safra akışında bozulma (kolestaz) ile seyreden kronik, progresif bir karaciğer hastalığı olarak tanımlanır.

Hastalığın Nedenleri

CCHS’nin nedenleri tam olarak tek bir kaynağa indirgenemez. Genellikle multifaktöryeldir, yani birden fazla nedenin birleşimiyle ortaya çıkar.

Başlıca etkenler:

  1. Bakteriyel Enfeksiyonlar:

    • En sık görülen nedenlerden biridir.

    • Özellikle E. coli, Enterococcus, Klebsiella, Clostridium, Bacteroides gibi bağırsak kökenli bakteriler safra yollarına ulaşarak enfeksiyona neden olur.

  2. Safra Akış Bozuklukları (Kolestaz):

    • Safra taşları (kolelitiazis), tümörler, pankreatit veya skar dokusu nedeniyle safra akışı engellenebilir.

  3. Otoimmün Mekanizmalar:

    • Bağışıklık sistemi karaciğer ve safra yolu dokularına saldırarak kronik inflamasyon başlatabilir.

  4. Paraziter Nedenler:

    • Platynosomum fastosum gibi karaciğer trematodları (özellikle tropikal bölgelerde) safra yollarını tıkayarak iltihaba yol açabilir.

  5. Sekonder Yayılım (Triaditis Sendromu):

    • İnce bağırsak ve pankreastaki enfeksiyonlar, anatomik yakınlık nedeniyle safra yollarına sıçrayabilir.

    • Bu duruma “hepatopankreatikoduodenal bağlantı” denir.

Patogenez (Hastalığın Gelişimi)

CCHS’de ilk olarak safra kanalları etkilenir. Enfeksiyon veya tıkanıklık sonrası safra, karaciğer içinde birikmeye başlar (intrahepatik kolestaz). Bu durum safra asitlerinin karaciğer hücrelerini toksik biçimde etkilemesine neden olur.

Ardından:

  • Karaciğer hücrelerinde nekroz gelişir,

  • İltihap hücreleri (nötrofiller, lenfositler, plazma hücreleri) dokuda birikir,

  • Kronik vakalarda fibrozis (skar dokusu) ve karaciğer sirozu görülebilir.

Klinik Belirtiler

CCHS genellikle yavaş ilerler, bu yüzden erken dönemde fark edilmesi zordur.

Belirtiler şunları içerebilir:

  • İştahsızlık

  • Kilo kaybı

  • Kusma

  • Letarji (enerji düşüklüğü)

  • Karın ağrısı

  • Sarılık (ikterus)

  • Karında sıvı birikimi (asit)

  • İleri evrelerde nörolojik belirtiler (hepatik ensefalopati)

Bazı köpeklerde ciltte kaşıntı ve koyu renkli idrar da gözlemlenebilir.

Tanı

CCHS tanısı, dikkatli bir klinik muayene ve laboratuvar analizleriyle konur.

1. Kan Testleri:

  • ALT, AST, ALP, GGT gibi karaciğer enzimleri yükselmiştir.

  • Bilirubin artar.

  • Lökositoz (beyaz kan hücresi artışı) görülebilir.

2. Ultrasonografi:

  • Karaciğer dokusunda heterojen görünüm, safra yollarında genişleme, safra kesesi duvarında kalınlaşma izlenebilir.

3. Safra Aspirasyonu veya Biyopsi:

  • Safra kültürü yapılarak bakteriyel neden doğrulanabilir.

  • Biyopsi, inflamasyonun tipini ve fibrozis derecesini belirler.

4. İleri Görüntüleme (CT veya MR):

  • Özellikle tümöral ya da anatomik tıkanıklık şüphesinde kullanılır.

Tedavi

Tedavi, altta yatan nedenin ortadan kaldırılmasına ve karaciğerin korunmasına odaklanır.

1. Antibiyotik Tedavisi

  • Kültür sonucuna göre seçilir.

  • En sık kullanılanlar: amoksisilin-klavulanik asit, enrofloksasin, metronidazol (kombine veya tek başına).

  • Süre: genellikle 4–8 hafta.

2. Safra Akışını Düzenleyen İlaçlar

  • Ursodeoksikolik asit (UDCA): Safra akışını artırır, toksik safra asitlerini azaltır.

3. Anti-inflamatuvar ve İmmünsüpresif Tedavi

  • Otoimmün kökenli vakalarda prednizolon veya azatiyoprin kullanılabilir.

4. Diyet Desteği

  • Yüksek kaliteli protein ama düşük yağ içerikli, karaciğer destekleyici diyetler önerilir.

  • E vitamini, SAMe, silibin (devedikeni özü) gibi antioksidan takviyeler kullanılabilir.

5. Destekleyici Tedavi

  • Sıvı tedavisi (dehidratasyonun giderilmesi)

  • Karaciğer ensefalopatisinde laktüloz tedavisi

Prognoz

CCHS’nin seyri, hastalığın nedenine ve erken tanıya bağlı olarak değişir:

  • Akut ve bakteriyel vakalar: Erken müdahale edilirse tamamen iyileşebilir.

  • Kronik veya otoimmün vakalar: Uzun süreli kontrol gerektirir; ilerleyen vakalarda siroz gelişebilir.

Düzenli kan testleri ve ultrason kontrolleri, tedavinin başarısını izlemek için çok önemlidir.

Köpeklerde Kolanjit/Kolanjiyohepatit Sendromu (CCHS), karaciğer sağlığını ciddi biçimde etkileyebilen ama erken tanı ve uygun tedaviyle kontrol altına alınabilen bir hastalıktır.
Evcil hayvan sahiplerinin, köpeklerindeki iştahsızlık, sarılık veya halsizlik gibi belirtileri ciddiye alması ve hızlıca veteriner desteği alması büyük fark yaratabilir.

Gelecekte genetik yatkınlık, mikrobiyal flora ve bağışıklık sistemi arasındaki ilişkilerin daha iyi anlaşılmasıyla CCHS tedavisinde daha etkili, hedefe yönelik yaklaşımlar geliştirilmesi bekleniyor.

Yazar Hakkında

Kurtcebe KARA

Lucky Pet Veteriner Polikliniği"nde Veteriner Hekimi. PROFESYONEL HİZMET ALANLARI : Kedi - Köpek - Kanatlı - Balık - Egzotik Dostlarımızın Hastalıklarının Teşhisi, Tedavisi ve Bakımı

Henüz Yorum Yok

İlginizi Çekebilir